Stedentrip Maastricht, deel 2

Na een heerlijk (maar veel te kort) mini-avontuur in Maastricht in Juli 2015, besloot ik samen met G dit jaar terug te keren naar het zonnige zuiden. 

Toen we uit de trein kwamen, was het al laat in de middag. We hadden honger, dus we besloten door de wijk Ceramique (station Maastricht Centraal) richting de Servaasbrug (Centrum) te lopen. Opeens herinnerde ik mij een tip van Jeska: Cafe Zondag! Dit kleine cafeetje was drukbezet toen we er langs liepen, en dat was niet voor niets. Het is er gezellig: Zondag heeft koopbare kunst en culturele posters aan de muur, en een interessante kaart (je kan er oa. Club Mate drinken) met enorme broodjes.

Na een lekker broodje en een drankje (Club Mate voor G en ginger ale voor mij) waren we iets minder moordlustig/hongerig, dus we slenterden terug richting het station om er OV-fietsen te huren. Maastricht is stiekem toch wel groot, dus als je niet al teveel tijd hebt voor je stedentrip is het ideaal als je van hotspot naar hotspot kan hoppen met de fiets. Voordat we een OV-fiets ophaalden, genoten we nog van een cappuccino en espresso bij de Coffeelovers op Plein 1992.

’s Avonds gingen we naar hamburgerrestaurant Burgerlijk. De vorige keer was ik blij verrast door de heerlijke geitenkaas-pompoenburger (een vegetarische hamburger met een enorme gefrituurde plak geitenkaas en ingemaakte pompoen), dus ik wilde er graag nog een keer eten. G genoot van twee hamburgers (!) van de kaart en samen dronken we een paar lekkere biertjes. Na deze goede bodem gingen we door naar speciaalbiercafe De Gouverneur, waar we een aantal interessante speciaalbieren dronken (Corsendonk Pater, Corsendonk Agnus), en we genoten van bitterballen. Enigszins slingerend fietsten we het Avenue Ceramique af richting ons hotel.

De volgende ochtend fietsen we vanuit het hotel weer terug richting het centrum. Nadat ik een minuut of tien enthousiast ongeveer juiste richting op had genavigeerd (“Het moet hier ergens zijn! …Oh nee, toch niet. …Ik herken dit! …Misschien.”) liepen we per toeval tegen KOFFIE Bij Joost En Maartje aan, een hippe koffiebar die is gevestigd in de concept store Marais Deux in het Jekerkwartier.

Na een obligatoire cappuccino/espresso liepen we naar de Bisschopsmolen om vlaai te halen voor een snelle lunch. Met enigszins geplette vlaai in de rugzak fietsten we de Sint Pietersberg op, richting de kalksteengrotten, waar we een rondleiding kregen van een hilarische gids. De rondleiding door de kalksteengroeven is zeker een aanrader voor mensen die geinteresseerd zijn in geschiedenis, aardrijkskunde, of biologie, en iedereen die het spannend vindt om door donkere gangen te lopen.

Na de rondleiding dronken we (uiteraard) een Grottenbiertje in Chalet Bergrust op de Sint Pietersberg en denderden we op de fiets weer naar beneden, naar het centrum. Als koffieliefhebber wilde ik per se nog langs Maison Blanchedael om daar nog wat bijzondere koffie (helemaal geëxporteerd uit Maastricht!) te kopen voor mijn huisgenoten. Verder moest mijn boekenliefde bevredigd worden in de Boekhandel Dominicanen. Ik lokte G mee naar de boekwinkel in de Dominicanenkerk met de belofte aan koffie, en scoorde in de enorme kerk het eerste boek uit de Witcher-serie van Andrzej Sapkowski.

We hadden alleen nog avondeten nodig voordat we de enorm lange treinreis terug zouden ondernemen. We raceten terug naar het station om de OV-fietsen alvast in te leveren en besloten te gaan eten bij Stadsherberg De Poshoorn — er stond namelijk echt pubfood op de kaart. We genoten van gestoofde konijnenbout en nog een speciaalbiertje en keerden toen met de trein terug naar huis.

Nog meer ontdekkingen in Den Haag

(foto: Inge van Mill)
(foto: Inge van Mill)

Tempus fugit: over een week woon ik een half jaar in Den Haag. Hier is een nieuwe lijst met leuke koffiebars, musea en andere hotspots ter aanvulling op mijn eerdere blogpost Ontdekkingen in Den Haag!

Wanneer ik ’s avonds in de buurt van het station nog even snel iets wil eten, is mijn eerste keus vaak een roti-wrap of roti-maaltijd van surinaamse snackbar Broodje ‘s-Gravenhage. Warm, gekruid en lekker, dus vele malen beter dan een slappe zoute friet van de Smullers. Dit enigszins verstopte eethuisje is te vinden in het overdekte gedeelte van de Turfmarkt, in hetzelfde rijtje als Stomerij Panda, de multivlaai en de Etos. Je loopt de turfmarkt in als je station Den Haag Centraal uitloopt aan de west-zijde.

Tevens heb ik een nieuwe favoriete koffiebar (ondertussen sleep ik G er wekelijks mee naartoe): koffiebar Pim voor “Coffee, Sandwiches & Vintage” in de Wagenstraat in Den Haag. De koffie is er goed en sterk, ze verkopen er megamuffins en we hebben laatst de broodjes uitgeprobeerd. Je kan er leuk buiten zitten en mensen kijken als het mooi weer is — ze hebben een paar tafels en stoelen in de wagenstraat staan, waar altijd genoeg te beleven is — of je kan de zithoek binnen innemen met een boek.

koffiebar pim coffee sandwiches vintage

Samen met Nienke dwaalde ik door de binnenstad toen ons oog viel op een concept store waar allerhande gave dingen in de etalage stonden. Dit bleek conceptstore COLLECTIV. te zijn (serieus, wat moet dat met die hoofdletters en demonstratieve punt!?), waar je allerhande hipsterspul kan kopen zoals handgemaakte tshirts, mini-cactusjes in gemacrameede hangplantpotten, schapenvachten en willekeurige voorwerpen met ironische of snedige teksten. Een leuke plek om te snuffelen, te gniffelen en natuurlijk geld uit te geven — want daarmee steun je de lokale kunstenaars, designers en andere creatieven die samen COLLECTIV. vormen. Heb je nog meer excuses nodig om Willekeurige Gezellige Woonaccessoires aan te schaffen? Ik niet hoor.

conceptstore collectiv

Met G ben ik permanent op speurtocht naar de lekkerste koffie van Den Haag, dus we brachten een bezoek aan lunchroom BitterSweetz. Het leuke aan deze plek is de supergezellige host Susanne van Doorn (die niet verlegen zit om een praatje), de koffie van Bacchi die je bijna nergens anders in Nederland kan krijgen, de bijzondere baksels en het feit dat je hier Fentiman’s frisdranken (halleluja en driewerf hoera!) kan drinken.

bittersweetz

Naast mijn cappuccinoverslaving, die ik instandhoud dmv de vele koffiebars aan de turfmarkt heb ik een nieuwe guilty please: bubble tea. Mijn favoriete stek voor bubble tea in Den Haag is 8tea5, waar ik een keer in de zoveel weken tussen de Amerikaanse expat-tienerdochters in ga staan om een “koude strawberry milk-tea met green apple bubbels” te scoren. Don’t judge me.
Bubble tea is aan komen waaien uit Azië en nog maar beperkt in Nederland te koop. Chaim en ik kwamen het voor het eerst tegen in tapasbar, waar het als exotische appetizer werd geserveerd. Het is een warme of koude drank die bestaat uit thee, melk, (fruit)siroop en tapioca-parels met een smaakje. Dat klinkt obscuur en niet bijzonder, maar de smaak zit ergens tussen een milkshake, chai-thee en fruitsnoepjes in. Om nom nom. :3

8tea5 Den Haag

Natuurlijk kan je jezelf geen volwaardig inwoner van Den Haag noemen als je nog nooit bij het Mauritshuis bent geweest. In dit museum bevinden zich hoogtepunten uit de schilderkunst van de Gouden Eeuw van Nederland. Leuk voor kunstfanaten en geschiedenisfreaks. Oa. Het puttertje van Carel Fabritius (bekend van het boek The Goldfinch van Donna Tart) en Het meisje met de parel van Johannes Vermeer zijn hier in real life te bekijken. Je bent in 2 uur door het museum heen, dus als je hier naartoe gaat heb je daarna nog tijd genoeg voor een lunch, koffie, muffins of een wandelingetje door het centrum.

mauritshuis

Heb je nog tips voor mij? Waar moet ik absoluut een keer heen om de koffie te proeven? Is er een plek waar waarschijnlijk handenvol met geld uit ga geven? Wat is de beste picknickplek? Laat het me weten in de comments.

De foto’s uit deze blogpost zijn afkomstig van de officiële website dan wel instagram-account van de respectievelijke hotspots. :)

Ontdekkingen in Den Haag

turfmarkt-den-haag

Zo, ik woon nu twee weken in het schoone Haagse. De afgelopen dagen zijn er allerlei mensen langsgekomen om mij te helpen met het ondekken van Den Haag. Verder heb ik het boekje De kleine geschiedenis van Den Haag voor Dummies uitgelezen, goed voor willekeurige feitenkennis over de straatjes van de binnenstad. Hier is een overzicht van wat ik de afgelopen twee weken leerde:

De wind in Den Haag heeft maar twee standen: afwezig of orkaan. Verstandige mensen binden hun haar op, of adopteren een laissez-faire houding wat betreft hun coupe.

De exotische, zeldzaam-uitziende groene vogels zijn niet zo zeldzaam als je zou denken. Nieuwkomers of toeristen die opgetogen vertellen over de “mooie groene papegaai-achtige vogel” die ze hebben gespot, krijgen een “Wassie groen? En bloedirritant?” ten antwoord. Den Haag heeft namelijk een halsbandparkietenplaag. In de jaren 60 is er één paartje halsbandparkieten ontsnapt, en nu telt Den Haag er ongeveer 5000. ’s Avonds nestelen ze met z’n honderden tegelijk in een aantal vaste bomen in het centrum en krijsen ze de hele boel bij elkaar, tot grote ergernis van de Hagenezen.

Ik heb mijn nieuwe weekend-vrij-OV in gebruik genomen, en als ik lekkere cappuccino wil voor in de trein, ga ik naar Exki. Deze hippe broodjesafhaal/lunchroom/koffiebar heeft een supertoffe punkbarista, die mij trouw vantevoren vraagt hoeveel suiker ik in mijn cappuccino wil. Dat zouden meer barista’s moeten doen, want het voorkomt dat je suiker half in de koffie, half in het cappuccinoschuim belandt. Verder krijg je superlekkere mini-chocolaatjes bij je meeneem-drankje, en de prijzen zijn lager dan de concurrentie in aangrenzende koffiebarretjes.

trein-exki-koffie-en-geschiedenis-den-haag-voor-dummies

Met Chaim testte ik de koffie en taarten bij Baklust. We aten een veganistische chocoladetaart met oreo’s en een stuk carrot cake. Superlekker! De broodjes zagen er ook episch uit, die bewaar ik voor een volgend bezoek. Het ligt nét iets buiten het centrum, maar is prima te voet te bereiken. In de buurt van Baklust vind je trouwens een straat met bijna alleen maar tweedehandswinkeltjes, dus die moet ik nog een keer terug zien te vinden.

baklust-den-haag

Ook de food hall van Marks & Spencer (kleine supermarkt met Britse voedingswaren in de vestiging van Marks & Spencer) werd onveilig gemaakt door Chaim en mij. Chaim kocht een christmaspudding in de post-kerst-sale, en ik scoorde een pot tomatenchutney. De food hall had zulke Waitrose-vibes dat ik helemaal heimwee naar mijn Londenreis kreeg, en ik moest mijn best doen om niet allerlei andere interessante dingen te kopen. Ik ga ooit nog een keer terug voor de rode-uien-chutney, een brown sauce met IPA en een barbecuesaus met porter. Om nom nom!

marks-spencers-christmas-pudding-tomato-chutney

Gisteren kwam mijn vader op bezoek met zijn vriendin. Omdat ze een tikje terugverlangden naar hun recente reis door Indonesie, besloten we Indonesisch te gaan eten. Via Iens.nl vond ik Istana, een hooggewaardeerd restaurant op loopafstand van mijn huis. We waren gelukkig vroeg, dus we konden nog net een tafel krijgen die later op de avond gereserveerd was. Toen het eten kwam (een volledige vlees-rijsttafel voor 3 personen), werd het duidelijk waarom Istana zo druk bezocht is. Het eten was fantastisch en ik ga zeker nog een keer terug voor de soto ajam (kippensoep), sambal goreng telor (eieren in sambal) en de megalekkere daging rendang (stoofvlees in kokossaus). Door dit eten wil ik trouwens zo snel mogelijk het Groot Indonesisch Kookboek uit de bieb halen, zodat ik deze gerechten thuis ook kan maken.

indonesisch-eten-vlees-rijsttafel-bij-istana-den-haag

Met Gerdriaan toog ik vandaag naar Hometown, een hippe espressobar aan het Buitenhof. Bij Hometown kan je oa. uit verschillende zetmethodes voor je koffie/espresso kiezen — erg interessant voor mensen die eens willen proberen hoe koffie uit een aeropress, V60 filter of cleverdripper smaakt. Ik probeerde een gewone cappuccino en een speculaas-cappuccino. De speculaas-cappuccino was niet helemaal mijn ding (iets teveel siroop), maar de gewone cappuccino was van goede sterkte en kwaliteit. De aankleding van Hometown was trouwens ook leuk: stoer en industrieel — heel anders dan de meer meisjes-achtige Bairro Alto, mijn vaste koffiestek in Nijmegen. Het broodje zalm op de lunchkaart zag er goed uit, dus ik kon zeker een keer terug om hier te lunchen.

hometown-cappuccino

Koffie in Arnhem: TAPE

TAPE-graffiti

Tijdens mijn rondje Arnhem mocht een lekkere kop cappuccino natuurlijk niet ontbreken, dus na wat vooronderzoek op het internet besloten L & ik op bezoek te gaan bij TAPE. Deze hippe espressobar is te vinden in de Hommelstraat, net buiten het centrum van Arnhem. Volgens het lokale krantje is TAPE onderdeel van de zogenaamde hipster-bermuda-driehoek, samen met vintagekledingwinkel Frou Frou’s en conceptstore Things I Like Things I Love. Als je het internet mag geloven is TAPE uitgegroeid tot een waar cultureel fenomeen voor koffie- en vintageliefhebbers.

Ik moet zeggen, we werden niet teleurgesteld. L een groot glas appelsap rechtstreeks uit de sapcentrifuge en ik een cappuccino — die de lepeltjestest niet doorstond maar ontzettend romig smaakte. Yum! Er waren ook andere interessante sapjes te verkrijgen, zoals een mix van vers sinaasappel- en appelsap met gember en venkel. Ook mensen met serieuze vitamine-cravings komen hier aan hun trekken.

Een leuk verschil met de meeste retro koffiebars is dat TAPE een scherp randje lijkt te hebben. In plaats van kanten kleedjes en gehaakte lampenkapjes vonden we bij TAPE een gaaf (versgeschilderd) Berlijn-esk kunstwerk op de muur, een doos LP’s van de Waaghals (te koop!), een toren van oude luidsprekers in een hoek en een collectie oude protestposters. Binnen klonk muziek die deed denken aan de soundtrack van 500 Days of Summer — een respectabele variatie op de gangbare mierzoete koffiebar-muzak.

Ook al was de koffiebar nagenoeg leeg, het hartelijke meisje achter de bar zorgde voor een gezellige sfeer. TAPE is een zeer geslaagde plek voor een shot caffeine in retro-sfeer. Hier komen we zeker terug!