Ontdekkingen in Den Haag

turfmarkt-den-haag

Zo, ik woon nu twee weken in het schoone Haagse. De afgelopen dagen zijn er allerlei mensen langsgekomen om mij te helpen met het ondekken van Den Haag. Verder heb ik het boekje De kleine geschiedenis van Den Haag voor Dummies uitgelezen, goed voor willekeurige feitenkennis over de straatjes van de binnenstad. Hier is een overzicht van wat ik de afgelopen twee weken leerde:

De wind in Den Haag heeft maar twee standen: afwezig of orkaan. Verstandige mensen binden hun haar op, of adopteren een laissez-faire houding wat betreft hun coupe.

De exotische, zeldzaam-uitziende groene vogels zijn niet zo zeldzaam als je zou denken. Nieuwkomers of toeristen die opgetogen vertellen over de “mooie groene papegaai-achtige vogel” die ze hebben gespot, krijgen een “Wassie groen? En bloedirritant?” ten antwoord. Den Haag heeft namelijk een halsbandparkietenplaag. In de jaren 60 is er één paartje halsbandparkieten ontsnapt, en nu telt Den Haag er ongeveer 5000. ’s Avonds nestelen ze met z’n honderden tegelijk in een aantal vaste bomen in het centrum en krijsen ze de hele boel bij elkaar, tot grote ergernis van de Hagenezen.

Ik heb mijn nieuwe weekend-vrij-OV in gebruik genomen, en als ik lekkere cappuccino wil voor in de trein, ga ik naar Exki. Deze hippe broodjesafhaal/lunchroom/koffiebar heeft een supertoffe punkbarista, die mij trouw vantevoren vraagt hoeveel suiker ik in mijn cappuccino wil. Dat zouden meer barista’s moeten doen, want het voorkomt dat je suiker half in de koffie, half in het cappuccinoschuim belandt. Verder krijg je superlekkere mini-chocolaatjes bij je meeneem-drankje, en de prijzen zijn lager dan de concurrentie in aangrenzende koffiebarretjes.

trein-exki-koffie-en-geschiedenis-den-haag-voor-dummies

Met Chaim testte ik de koffie en taarten bij Baklust. We aten een veganistische chocoladetaart met oreo’s en een stuk carrot cake. Superlekker! De broodjes zagen er ook episch uit, die bewaar ik voor een volgend bezoek. Het ligt nét iets buiten het centrum, maar is prima te voet te bereiken. In de buurt van Baklust vind je trouwens een straat met bijna alleen maar tweedehandswinkeltjes, dus die moet ik nog een keer terug zien te vinden.

baklust-den-haag

Ook de food hall van Marks & Spencer (kleine supermarkt met Britse voedingswaren in de vestiging van Marks & Spencer) werd onveilig gemaakt door Chaim en mij. Chaim kocht een christmaspudding in de post-kerst-sale, en ik scoorde een pot tomatenchutney. De food hall had zulke Waitrose-vibes dat ik helemaal heimwee naar mijn Londenreis kreeg, en ik moest mijn best doen om niet allerlei andere interessante dingen te kopen. Ik ga ooit nog een keer terug voor de rode-uien-chutney, een brown sauce met IPA en een barbecuesaus met porter. Om nom nom!

marks-spencers-christmas-pudding-tomato-chutney

Gisteren kwam mijn vader op bezoek met zijn vriendin. Omdat ze een tikje terugverlangden naar hun recente reis door Indonesie, besloten we Indonesisch te gaan eten. Via Iens.nl vond ik Istana, een hooggewaardeerd restaurant op loopafstand van mijn huis. We waren gelukkig vroeg, dus we konden nog net een tafel krijgen die later op de avond gereserveerd was. Toen het eten kwam (een volledige vlees-rijsttafel voor 3 personen), werd het duidelijk waarom Istana zo druk bezocht is. Het eten was fantastisch en ik ga zeker nog een keer terug voor de soto ajam (kippensoep), sambal goreng telor (eieren in sambal) en de megalekkere daging rendang (stoofvlees in kokossaus). Door dit eten wil ik trouwens zo snel mogelijk het Groot Indonesisch Kookboek uit de bieb halen, zodat ik deze gerechten thuis ook kan maken.

indonesisch-eten-vlees-rijsttafel-bij-istana-den-haag

Met Gerdriaan toog ik vandaag naar Hometown, een hippe espressobar aan het Buitenhof. Bij Hometown kan je oa. uit verschillende zetmethodes voor je koffie/espresso kiezen — erg interessant voor mensen die eens willen proberen hoe koffie uit een aeropress, V60 filter of cleverdripper smaakt. Ik probeerde een gewone cappuccino en een speculaas-cappuccino. De speculaas-cappuccino was niet helemaal mijn ding (iets teveel siroop), maar de gewone cappuccino was van goede sterkte en kwaliteit. De aankleding van Hometown was trouwens ook leuk: stoer en industrieel — heel anders dan de meer meisjes-achtige Bairro Alto, mijn vaste koffiestek in Nijmegen. Het broodje zalm op de lunchkaart zag er goed uit, dus ik kon zeker een keer terug om hier te lunchen.

hometown-cappuccino

3 gedachten over “Ontdekkingen in Den Haag”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *