Avonturen van een foodie in budgetland

Vorige week werd mij medegedeeld dat vanaf September mijn bijbaan verdwijnt. Voor mij kwam dit totaal onverwacht. Mijn inkomen loopt vanaf volgende maand met 300 euro terug — dat is flink veel geld, vooral als je elk dubbeltje nodig hebt voor het financiele monster dat Rijbewijs heet. Dat het een paar maanden voor mijn afstuderen is, helpt ook niet. Er is voldoende werk te vinden op de campus, maar als je niet minstens een collegejaar beschikbaar bent, is de kans dat je wordt aangenomen nihil.

Vastbesloten om dan maar ergens anders geld vandaan te toveren, nam ik mijn uitgaven onder de loep. Het zal jullie niet verbazen dat mijn grootste vaste kostenpost “boodschappen” is. Simpelweg ‘avondeten koken’ is er bij mij niet bij. Ik experimenteer graag met onbekende ingredienten en sleep regelmatig nieuwe kookboeken mee uit de bieb die dan uitgebreid getest moeten worden, om over alle dinner parties nog maar te zwijgen. Ik was altijd erg trots op het feit dat ik me goed in kan houden wat betreft het kopen van keukenspullen. “Gebaksvorkjes en eierscheiders komen er hier niet in!”, riep ik altijd met opgeheven vinger. Tot er een Dille & Kamille in de binnenstad verscheen.

Het leek dus het slimst om eens te kijken of ik het boodschappenbedrag flink kon terugbrengen. Ik besloot te onderzoeken of het mogelijk is om rond te komen met slechts 100 euro boodschappengeld per maand.

Eerlijk gezegd leek 100 euro me een absurd laag bedrag. In mijn eerste studiejaar vertelden klasgenoten me dat ze een boodschappenbudget van 120 euro hadden en dit leek me al weinig. Ik vroeg dan altijd stiekem af of ze leefden op diepvriespizza, blikjes soep en euroshopperkaas. Daarnaast leek het me nog extra moeilijk omdat ik een eenpersoonshuishouden heb. Meestal is een eenpersoonshuishouden relatief meer geld kwijt qua boodschappen dan een tweepersoonshuishouden — zou ik hier oplossingen voor kunnen vinden?

Een vriendin, die ik vertelde van het plan, informeerde voorzichtig of ik misschien dieetplannen had. In theorie zou ik mijn uitgaven aan eten met de helft kunnen terugbrengen door maar de helft te eten van wat ik normaal eet, ware het niet dat ik (1) niet wil afvallen en (2) aan het trainen ben voor een hardloopwedstrijd. Extreem veel minder gaan eten lijkt me dan ook een slecht en ongezond idee.

Samenvattend: met slechts 100 euro boodschappengeld een maand lang lekker, gezond en genoeg eten. Dus geen Euroshopper kaas, geen dieet van diepvriespizza’s en goedkope blikken soep en geen absurd kleine porties. En ik wil wel af en toe gekke, decadente of nieuwe dingen kunnen koken.

Het leek me eigenlijk best een leuke uitdaging. En daarnaast: een maand lang goed koken met een minimalistisch budget is immers ook een kookexperiment?

Vandaag is het 15 Augustus en ik ben nu op de helft, en ik kan jullie met trots mededelen dat ik al twee weken ontzettend lekker eet en dat ik nog maar €54,08 aan boodschappen heb uitgegeven deze maand. Zometeen spring ik op de fiets om naar de zaterdagochtendmarkt te gaan… zal ik nog even langs de Dille & Kamille fietsen?

Mijn hardlooproutine

hardloopschoenen

Een van mijn zomerchallenges dit jaar is 12 weken lang om de dag minstens drie keer per week te gaan sporten. Ik ging op zoek naar de meest laagdrempelige sport en vond dat als je eenmaal hardloopschoenen hebt (en believe me, die heb je nodig!) dat hardlopen een goeie optie is. Het scheelt dat ik niet eerst naar het zwembad of naar het sportcentrum hoef te fietsen: het is schoenen aan en gaan! En ik bof: ik heb een bos met heuvels om de hoek. :D In deze post beschrijf ik de vier ingrediënten van mijn nieuwe verslaving.

Start 2 Run

Ik loop met de originele podcasts van Start 2 Run met Evy Gruyaerts. De podcasts uit 2006 zijn tegenwoordig vervangen door een fancy app die de muziek op je telefoon gebruikt, maar deze app is niet 100% gratis, dus ik doe het lekker ‘ouderwets’ met losse muziekbestandjes voor elke les. De corny muziek is ook hilarisch; je kan duidelijk horen dat de podcasts alweer bijna tien jaar oud zijn!

Zombies, Run!

Ik wissel de Start 2 Run lessen af met episodes van de hardloop-app Zombies, Run! Deze app heeft missies van ongeveer 40 minuten, waarin je een hoorspel over de zombie-apocalypse te horen krijgt, afgewisseld met muziek van je smartphone. Ondertussen trackt de app je snelheid en de gelopen afstand. Tijdens het hardlopen verzamel je speciale supplies waarmee je aan je zombie-verdedigingsbasis kan bouwen, en af en toe krijg je als extra uitdaging een horde zombies achter je aan, die je moet ontwijken door de sprintje te trekken. Het verhaal en de voice-acting van de app zijn erg goed! De app is voor mij de perfecte afwisseling van de (soms wel serieuze) Start 2 Run lessen. Het verhaal is als dat van een spannende tv-serie; na elke aflevering wil ik weten wat er daarna gebeurd.

Hardloopschoenen

Vorig jaar deze tijd deed ik ook al een aantal Start 2 Run lessen, maar toen rende ik nog op mijn oude afgetrapte All Stars door het bos. Door de barefoot-running hype van het boek Born To Run was ik er van overtuigd dat hardloopschoenen voor watjes waren. ‘Hoe minder zool en demping tussen voet en de grond, hoe beter’, dacht ik. Maar toen ik op een dag de oude hardloopschoenen van vriendin en triatleet Loes mocht lenen, zag ik in dat hardloopschoenen wel degelijk een groot verschil maken. De eerste keer lopen met goede schoenen gaf me de impressie dat ik over de bosgrond zweefde en ik besloot te investeren in een paar niet-al-te-dure Nikes.

Een ochtendritueel

En nu zit ik in een leuk hardloopritme. Omdat ik tijdens de zomermaanden (“Vakantie? Wat is dat?”) veel moet werken en scriptie-schrijven, ga ik om de dag ‘s ochtends om 08:00 hardlopen. Ik sta op om half 8, eet een plak gemberkoek en drink een glas water, trek zonder erbij na te denken mijn hardloopkleding aan en ZOEF, ik ben weg. Meestal ben ik nog niet wakker genoeg om stil te staan bij de vraag of ik uberhaupt zin heb om te gaan hardlopen. Na 20-40 minuten is de les afgelopen en ben ik weer thuis, waar ik dan stretch, onder de douche spring en daarna in mijn badjas geniet van een second breakfast.

Tegenwoordig is het hardlopen bijna een verslaving geworden. Ik zit op het moment bij les 10 en ik begin het steeds leuker te vinden. Sinds het akkefietje met mijn voet ben ik wel weer langzaam aan het opbouwen — ik vond het heel moeilijk om drie weken niet te hardlopen en ben daarna iets te snel begonnen. Oops.

Loop jij hard? Wat zijn jouw ervaringen? Ik hoor het graag in de comments. :)